Honing bij

De honingbijen zijn door de opwarming van de aarde en het verdwijnen van groen geëvolueerd. Ze zijn gorter geworden en hebben meerdere vleugels ontwikkeld, waardoor ze langere afstanden kunnen vliegen op zoek naar voedsel. Bij de vleugels is een groene gloed ontstaan, die helpt bij communicatie binnen de kolonie en bij het reflecteren voor een beter waarnemingsvermogen, waardoor ze sneller voedselbronnen en nestlocaties kunnen vinden in een warme en verstedelijk omgeving.

Kenmerken van honing bijen voorheen en nu.

Kenmerken Honing bijen nu:

Bestaan uit drie lichaamsdelen: kop, borststuk en achterlijf, maar duidelijk groter lichaam. Soms meer dan zes poten voor stabiliteit bij het landen op harde oppervlakken en hebben meerdere vleugels voor efficiënter vliegen en betere warmteverdeling. De vleugels hebben een groene, lichtgevende gloed, zichtbaar in zonlicht. Meerdere antennes voor verbeterde communicatie, navigatie en voedselzoekgedrag. Dikker behaar lichaam om temperatuur beter te reguleren.

Vragen die nog onbeantwoord blijven:

Hoe beïnvloeden meerdere vleugels de energiebehoefte van de Honingbij?
Wordt de groene gloed gebruikt voor communicatie binnen de kolonie?
Hoe werkt de samenwerking in de kolonie met bijen die meerdere antennes hebben?
heeft deze evolutie invloed op de bestuivingen van planten?

Kenmerken honing bijen voorheen:

Bestaan uit drie lichaamsdelen: kop, borststuk en achterlijf en hebben zes poten en twee paar vleugels. Ze hebben een geel en zwart gestreept lichaam met een paar antenne voor geur- en trillingswaarneming. Ze hebben een angel (bij weksters) voor verdediging en voeden zich met nectar en stuimeel. Ze leven in kolonies met een koningin, werksters en darren. De insecten zijn koudbloedig en zijn het zeer belangrijke bestuivers van planten en gewassen.

Ontwikkeling (metamorfose:)
Ei larve pop honingbij